De vloek van Oregon

Sergio Rodriguez volgt zonder het hebben van het vertrouwen van zijn trainer, Nate McMillan. Vorge nacht, overwon zijn materiaal in laatste seconde (mand van Randolph) een partij die het had verloren, maar tinerfeño nogmaals, leefde volledig het van de bank. Beter van daar en vrij dat van de lancering en het betalen uitglijd, zullen de optimisten zeggen; maar het is dat de situatie van de begaafde Spaanse basis begint te zijn meer dan onrustbarend. Als wij de blik achteruit wierpen, zullen wij zien dat de staat van Oregon (van waar zij Blazers van de Sleep van Portland) zijn is vloek voor verscheidene van de beste Europese spelers van geschiedenis: Fernando Martin; Drazen Petrovic; of zelfs Arvydas Sabonis (in zijn eerste stadium) de eerste passages in de beste liga van de wereld ondergingen ostracism van hun trainers in van hem.

Enkel gedraaid 20 jaar van het debuut van een Spaanse speler in NBA, worden wij gedwongen om het Uitzicht achteruit te werpen. Lamentably is het geheugen bitterzoet, wegens misfortune die op zijn ogenblik was verlies van grote Fernando Martin, maar daarnaast omdat zijn sprong aan de beste liga van de wereld, sindsdien kort en onaangenaam was het genoot niet op dat ogenblik van het vertrouwen van de trainer van Portland, Mike Schuler.

Het Spaans eerst en vooral was moedig, verzond zich naar de vreselijke wereld die op dat ogenblik NBA voor de buitenlandse spelers was. Het had alles met Echt Madrid, en gemaakte dove oren aan het geld en de honing van de triomf bereikt, omdat het over om het even welk ding wilde: „om te weten wat dat van NBA“ was.

Deze zelfde zomer, de kanariebasis, Sergio Rodriguez, nam ook het gevaarlijke besluit om in NBA, met slechts 19 jaar te spelen. Alhoewel dat adviseerde het grootste deel van hun vriendschappen, trainers en metgezellen aan hem dat een jaar in Spanje meer als minimum was gebleven, om als speler, sinds talent te rijpen niet hem gebrek.

Fernando Martin duurde een jaar in NBA, waren zijn aantallen belachelijk (0.9 sprongen en 1.2 sprongen) wegens de weinig notulen die op gebied genoten van, maar het was een andere tijd, totaal verschillend van huidige. Sergio tot dusver, heeft het slechts van een partij, en tijdens weinig kunnen genieten twee minuten op een gebied NBA; hoewel in zoverre dat enkel kon een korte tijd het om een sprong en aan encestar te nemen een mand.

Één pívot, de andere basis, en in verschillende tijden; maar zelfde plaats en zelfde omstandigheden. Esperemos que el base español pueda reconducir el rumbo de su carrera; bien por iluminación divina de su entrenador (McMillan), por lesiones de jugadores o por traspaso. Tiempo tiene, otra cosa bien distinta es que tenga paciencia y su ilusión se mantenga intacta.

Puede mirarse en el ejemplo de dos jugadores europeos, que además de Fernando, también tuvieron comienzos difíciles en su etapa NBA con Portland: los grandiosos Drazen Petrovic y Arvydas Sabonis.

El base-escolta croata comenzó su andadura NBA en el año 1989, cuando ya había demostrado por toda Europa de lo que era capaz. Pero tampoco tuvo suerte en su primer año, el entrenador Rick Addelman, le marginaba en el banquillo, ya que no le gustaba el estilo de juego del jugador balcánico. Ya que según Addelman: “podía anotar fácilmente 25 puntos en ataque, pero su defensa permitía aún más fácilmente 30 ó 35“.

La salvación de Petrovic fue un traspaso, concretamente a los New Jersey Nets, donde terminaría de forjar su leyenda. Durante las dos temporadas que estuvo en el equipo, fue capaz de llevarles a play-offs, además de quedar entre los 10 mejores anotadores de la liga. Algo absolutamente increíble para un jugador de fuera de los EE.UU. para aquella época. Pero, desgraciadamente, en el mejor momento de su carrera, cuando estaba labrando su nombre en piedra ante los ojos del mundo entero, fallecía trágicamente en un accidente de tráfico en Alemania.

Arvydas Sabonis fue otro europeo que empezó con mal pie su andadura en Portland, pero éste por asuntos extradeportivos. Ya que, elegido en 1986 en primera ronda del draft, politiqueos de la época no le dejaban jugar fuera de su país (la U.R.S.S.). Ya una vez “libre”, y en el año 1995 viajó al continente americano para arrasar literalmente, ya que quedaría segundo en las votaciones para el premio de Rookie del año y Mejor Sexto Hombre del campeonato.

Una vez concluida esta pequeña retrospectiva de jugadores europeos recalados en la bahía de Portland (Oregón), esperemos que el camino de Sergio no sea tan tortuoso como hasta ahora, y consiga reponerse a las continuas trabas a las que será sometido.

Principalmente por su edad (20), su posición (base) y procedencia (España), ya que si lo unimos a “La Maldición de Portland” el futuro es más bien negro. Pero ojalá que su calidad, y sobre todo, su mentalidad estén a la altura de las circunstancias.

Posts relacionados

• No related posts

5 Comentarios

Deje un comentario